Autor Wiadomość
piorunia
PostWysłany: Pią 22:36, 07 Wrz 2007    Temat postu: WL: Poprawna budowa dialogów

Budowa dialogów ma bardzo ważne znaczenie przede wszystkim dla wyglądu tekstu, ale także, by ułatwić czytelnikowi czytanie.

Każdy dialog rozpoczynamy od myślnika (—), z wielkiej litery, potem następuje spacja, następnie tekst dialogu, spacja, myślnik, nota odautorska, kropka.

Cytat:
— Przykład — powiedziała piorunia.


Można nie stosować noty odautorskiej.

Cytat:
— Takie coś. Prawda, że to łatwe?



Zasadniczo wyróżniamy dwa sposoby zapisu dialogu:

1)
Przykład:

Cytat:
— Ray Garraty — powiedział Ray, czując się trochę jak palant.


Ten sposób stosujemy, gdy nota odautorska odnosi się do kwestii dialogowej. Więc będą tu wszystkie czasowniki, które mają związek z dialogiem: powiedział, mruknął, krzyknął, warknął itd. Zauważcie, że w dialogu nie ma żadnych znaków interpunkcyjnych, a po myślniku piszemy z małej. Zawsze.

Gdy stosujemy znak interpunkcyjny (!,? lub ...) także piszemy z małej początek noty odautorskiej.

Cytat:
— Jesteś gotów? — spytał Garraty.


Oczywiście mogą być też bardziej rozbudowane dialogi:

Cytat:
— Do południa ta kompozytowa nawierzchnia się nagrzeje — powiedział nagle McVries. — Będę trzymał się pobocza.


Widać tutaj, że część „powiedział nagle McVries” należy do pierwszej kwestii dialogowej, którą trzeba zakończyć kropką. Kolejną kwestię zapisujemy dalej, po myślniku, z wielkiej litery.

Niekiedy można, szczególnie gdy użyjemy dwóch czasowników określających mówienie, zastosować dwukropek, ale i tak drugi dialog jest z wielkiej. Nie stosujemy wtedy kropki.

Cytat:
— Do południa ta kompozytowa nawierzchnia się nagrzeje — powiedział nagle McVries, a potem mruknął: — Będę trzymał się pobocza.


2)
Przykład:

Cytat:
— Major powiedział, że należy się maksymalnie skupić i w spokoju zacząć Wielki Marsz. — Odruchowo przycisnął kciukiem czubek orlego nosa.


Widzimy tutaj, że po kwestii dialogowej jest kropka i nota odautorska rozpoczyna się z wielkiej. Stosujemy ten sposób zawsze, kiedy nota odautorska nie ma bezpośredniego związku z tekstem dialogu.

Tak jak w sposobie pierwszym można zastosować inne znaki interpunkcyjne, ale zawsze po myślniku rozpoczynamy z wielkiej. Można też tak samo używać dwukropka, tak jak to podałam powyższym przykładzie.

Cytat:
— No, ale go nie ma, prawda? — Był brutalny, bo nie chciał oglądać jej łez.


Cytat:
— Zgadzam się z tym. Podniecenie, tłumy, telewizja, wszystko potem. Teraz potrzeba nam tylko skupienia. — Piwnymi oczami przyjrzał się Garraty'emu i powtórzył: — Skupienia.


3)
Istnieje jeszcze jeden sposób zapisu dialogu, jest on poprawny, ale bardzo rzadko stosowany. Stosuje się go w połączeniu ze sposobem pierwszym, ale z małą zmianą; po nocie autorskiej nie ma kropki, a po myślniku wyraz jest pisany z małej. Stosuje się go w krótkich dialogach.

Cytat:
— To przykład — mruknęła — tego dialogu.


Nota odautorska musi być krótka.

Mam nadzieję, wyjaśniłam to w miarę przystępnie.

*cytaty w pierwszym i drugim sposobie zaczerpnęłam z książki Stephena Kinga (pisał jako Richard Bachman) "Wielki Marsz"

+5 (Liść)

Powered by phpBB © 2001,2002 phpBB Group